juni 2014

Soms zit alles tegen en gebeuren er onverwachte dingen. Ook in Zuid-Frankrijk bij wijnbouwer Karen Haanstra.

De ellende begon in mei, toen de machine voor het bespuiten het begaf en naar de reparateur ging. Klusje van een week …
Na vier weken geduldig wachten, ging ik in juni richting reparateur. Dat soort “klusjes” mag ik opknappen: Ik ben een nuchtere noorderlinge, niet zo’n snel aangebrande zuiderling.
Dus lang, blond en frans gebekt toog ik naar de reparateur en kreeg te horen:
“ Nee, de onderdelen zijn er nog niet”,
Na het aanhoren van gemompel over de leverancier die afspraken niet nakwam, zette ik een dramatisch monoloog in over mijn partner. Dat hij tegen hellingen op moest rijden met een oude en ongeschikte machine en dat ik doodsangsten uitstond over mogelijke ongelukken. Ter afronding vermelde ik dat mijn Syrah al twee meter hoog was en dat we met het oude apparaat de toppen niet konden bespuiten, met dus het risico van uitbrekende ziektes.
Twee cliënten hadden mijn voordracht aandachtig gevolgd. Na opmerkingen dat mijn veld er mooi bij stond, volgde de vraag waar mijn Domaine gevestigd was.

Fontaine des Joncs
“In Fontjoncouse”
“ Oh la la, ik ken dat gebied, niet makkelijk. Ik heb ook velden tegen de hellingen liggen, maar Fontjoncouse, dat is wel even wat anders …”
Dat hielp, de directeur werd erbij gehaald, die alle medewerkers om zich verzamelde.
En constateerde dat niemand zich met de bestelling van de onderdelen had bezig gehouden.
“’t Is simpel”, zei ik, “laad de machine maar weer op de aanhangwagen richting Fontjoncouse, ik zoek wel een andere oplossing”.
“Vandaag krijgt u van mij antwoord,” beloofde de directeur.
Dat bracht mij bij de tweede panne, geen telefoon en internetverbinding. De franse PTT had zich vergist en mijn abonnement opgeheven in plaats van een ander.

Dezelfde middag ontving ik een sms, dat de werkplaats een reparatie zou uitvoeren die het bestellen van het defecte onderdeel overbodig maakte.
Binnen een week stond de machine weer bij ons op het erf. Het was windstil, dezelfde dag stoomde mijn partner er alweer mee door de velden, er werd goed werk verricht.

Fontaine des Joncs
Maar nog steeds geen telefoon.
Na drie weken wachten, toog ik opnieuw naar de telefoonwinkel, waar ik de versie van lang, blond en frans gebekt wilde herhalen. Halverwege hield de koppeling er mee op, en het lukte nog net de versnelling in de drie te wringen. Met een gangetje van vijftig reed ik vooraan de file Narbonne binnen. Bij elke mini-rotonde (daar zijn fransen gek op) in de zenuwen vanwege het voorrang moeten verlenen. Afremmen betekent dat de motor afslaat, dan sta je mooi voor schut op een rotonde. Drie rotondes verder reed ik de industrie-zone in tot aan de garage.
Daar was niets over van mijn strijdlustig imago. In de zenuwen, bepaald niet goed gebekt, deed ik mijn relaas. Alles werd in het werk gesteld om de auto snel te repareren, onderdelen waren met vijf minuten besteld, de planning werd gewijzigd. Dit was wel wat anders dan de vorige reparatie.
Met een taxi keerde ik die dag terug. Openbaar vervoer bestaat niet in onze regio.

De volgende dag kon de garagehouder mijn sleutels niet vinden. Het bestellen van de nieuwe sleutels zou de reparatie flink vertragen. Gelukkig vond een andere klant mijn sleutels dezelfde dag terug in diens auto. Drie dagen later was ik weer mobiel.
De dag daarop strandde mijn partner in een wijnveld: de radiateur van de tractor had het begeven. Van een oude tractor werd de radiateur gedemonteerd, zodat ook dat euvel verholpen werd.
En een paar dagen later hield de tv ermee op. Oorzaak: een kapotte antenne, en dus kon ik het dak op. Er zijn zo van die series…
Daarentegen de velden: die groeien voorspoedig, we zijn al met uitdunnen en bijknippen begonnen, ze staan er prachtig bij. De druiven zwellen, ze liggen voor op schema. Als het weer mee wil blijven werken, dan kan het een heel goed jaar gaan worden.